Սերկևիլը թերագնահատված աշնանային միրգ է, որն անարդարացիորեն ստվերում է թողնում խնձորն ու տանձը: Սննդաբան Նատալյա Չաևսկայան aif.ru-ին պատմել է, թե ինչու է այն արժե ներառել ձեր սննդակարգում:
Մասնագետի խոսքով՝ սերկևիլի արժեքը կայանում է ոչ թե մեկ սննդանյութի բացառիկ պարունակության մեջ, այլ սննդանյութերի համադրության մեջ՝ վիտամին C, կալիում, պղինձ, մանրաթել և հակաօքսիդանտներ: Այն կարելի է ուտել հում վիճակում, բայց միրգը կոշտ և թթվաշ է, ուստի այն հաճախ թխում կամ շոգեխաշում են, ինչը այն դարձնում է ավելի փափուկ և քաղցր:
Մասնագետը նշել է սերկևիլ ուտելու երեք պատճառ:
Մարսողություն: Պեկտինը և մանրաթելը նպաստում են աղիքների աշխատանքին, սնուցում են միկրոբիոտան և երկարացնում են հագեցվածության զգացումը:
Հակաօքսիդանտներ: Պոլիֆենոլները, ֆլավոնոիդները և ֆենոլաթթուները պաշտպանում են բջիջները օքսիդատիվ սթրեսից: Դրանք հանդիպում են և՛ պտղամսի, և՛ կեղևի մեջ:
Սիրտ և արյան անոթներ: Կալիումը, գրեթե առանց նատրիումի, օգնում է կարգավորել արյան ճնշումը և պահպանել սրտի աշխատանքը:
Օրական խորհուրդ տրվող ընդունումը մոտ 100-150 գրամ պտղամսի կամ մեկ փոքր միրգ է: Զգայուն մարսողական համակարգ ունեցող մարդիկ պետք է զգույշ լինեն հում սերկևիլի հետ, և լավագույնն է հեռացնել սերմերը, քանի որ դրանք պարունակում են ցիանոգեն միացություններ։
Սերկևիլը լավ է համադրվում շիլայի, մածունի, կաթնաշոռի, մսի և թռչնամսի հետ։