«Արգելե՞լ երեխաների մուտքը սոցիալական ցանցեր․ բարդ և երկսայրի հարց է»․ Հրայր Կամենդատյան | ՄԱՄՈՒԼ.ամ

Տնտեսագետ Հրայր Կամենդատյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Ծնողներ, մոտ եկեք, կարևոր թեմա է։
     Սոցիալական ծրագիր 8/87։
     Արգելե՞նք երեխաների մուտքը սոցիալական ցանցեր։
     Սա բավականին բարդ և երկսայրի հարց է, որը հուզում է միլիոնավոր ծնողների։ Մի կողմից՝ արգելքը թվում է ամենահեշտ ու ապահով լուծումը, մյուս կողմից՝ մենք ապրում ենք թվային դարաշրջանում, որտեղ լիակատար մեկուսացումը գրեթե անհնար է։
     Եկեք վերլուծենք այս հարցը քննադատաբար՝ դիտարկելով թե՛ արգելքի կողմնակիցների, թե՛ հակառակորդների փաստարկները։
     Ինչո՞ւ է արգելքը հիմնավորված (ռիսկեր)
     1.Հոգեբանական ազդեցություն. սոցցանցերը ստեղծված են այնպես, որ առաջացնեն դոպամինային կախվածություն։ Երեխաների մոտ դեռ ձևավորված չէ ինքնատիրապետումը, ինչը կարող է բերել տագնապայնության և ցածր ինքնագնահատականի (համեմատվելով «կատարյալ» նկարների հետ)։
     2.Անվտանգության խնդիրներ. Կիբերբուլինգը (առցանց հետապնդում) և անծանոթների կողմից հնարավոր վտանգները իրական սպառնալիք են անչափահասների համար։
     3. Ուշադրության կենտրոնացում. Կարճ հոլովակները (Reels, TikTok) քայքայում են երկարատև կենտրոնացման ունակությունը, ինչը ուղղակիորեն ազդում է ուսման որակի վրա։
     Ինչո՞ւ է լիակատար արգելքը խնդրահարույց
     1. «Արգելված պտուղ». Խիստ արգելքը հաճախ ստիպում է երեխային գաղտնի հաշիվներ բացել, ինչն ավելի վտանգավոր է, քանի որ ծնողն այլևս վերահսկողություն չի ունենում։
     2. Սոցիալական մեկուսացում. Այսօր երեխաների շփման մեծ մասը տեղի է ունենում առցանց տիրույթում (խմբային չատեր, դասերի քննարկում)։ Զրկելով դրանից՝ երեխան կարող է իրեն օտարված զգալ հասակակիցների շրջապատում։
     3. Թվային անգրագիտություն. Սոցցանցերը նաև տեղեկատվության և ստեղծագործելու հարթակ են։ Արգելելու փոխարեն կարևոր է սովորեցնել «թվային հիգիենա»։
     Ի՞նչ լուծումներ կան (Ոսկե միջին)
     Լիակատար արգելքի փոխարեն մասնագետները հաճախ առաջարկում են
     1.Աստիճանական մուտք և վերահսկողություն.
     2. Տարիքային սահմանափակում Պահպանել հարթակների կողմից սահմանված 13+ տարիքային շեմը։
     3.Ծնողական հսկողություն։ Օգտագործել հավելվածներ (օրինակ՝ Google Family Link), որոնք սահմանափակում են էկրանի ժամանակը։
     4 Թվային կրթություն։ Երեխայի հետ խոսել անձնական տվյալների գաղտնիության և կեղծ լուրերի մասին։ 5.Օրինակ ծնողի կողմից։ Եթե ծնողը ողջ օրն անցկացնում է հեռախոսով, երեխայից արգելք պահանջելն անօգուտ է։
     Արդյո՞ք մենք ուզում ենք երեխային պահել «ապակե գմբեթի» տակ, թե՞ պատրաստել նրան իրական աշխարհին, որտեղ համացանցն անխուսափելի է։
     Ձեր կարծիքով՝ ո՞ր տարիքից է երեխան պատրաստ մտնել այդ տիրույթ, կամ ո՞ր սոցցանցն է Ձեզ ամենաշատը մտահոգում»։