ԱԺ նախկին պատգամավոր Արման Աբովյանը գրում է.
«Այն, որ մեր երկիրը վերածվել է համատարած կեղծիքի, խաբեության և կեղծարարության տարածքի, վաղուց արդեն գաղտնիք չէ։ Դա ո՛չ պատահականություն է, ո՛չ էլ սխալների շղթա. դա փաշիստական իշխանության գիտակցված քաղաքականություն է, որը ներծծված է ստով, կեղծիքով և իրականության իմիտացիայով։
Սակայն կա մեկ անփոփոխ օրենք. կեղծիքը երբեք անհետևանք չի մնում։ Վաղ թե ուշ այն վերածվում է իրական խնդիրների, որոնք քայքայում են տնտեսությունը, ոչնչացնում պետական ինստիտուտները և մարդկանցից խլում հավատը սեփական երկրի ու ազգի ապագայի նկատմամբ։
Դատեք ինքներդ։
Այսպես կոչված եվրաինտեգրման կեղծ օրակարգն արդեն իսկ առաջացրել է հայկական արտադրանքի իրացման շուկաների հետ կապված իրական խնդիրներ։ Արտադրությամբ, գյուղատնտեսությամբ, առևտրով և արտահանմամբ ապրող հարյուր հազարավոր մարդիկ հայտնվել են եկամուտների կորստի վտանգի առաջ, իսկ շատերի համար արդեն խոսքը տարրական գոյատևման մասին է։
Կեղծված ընտրությունները ստեղծել են պետական իշխանության լեգիտիմության ճգնաժամ։ Իսկ այն իշխանությունը, որը չունի իրական լեգիտիմություն, անխուսափելիորեն վերածվում է արտաքին կառավարման հարմար գործիքի։ Նրանք, ովքեր հիանալի հասկանում են այդ իշխանության իրական արժեքը, սկսում են իրենց պայմանները թելադրել։ Հենց այդ պատճառով վաղը մեզ կպարտադրեն նորանոր պահանջներ՝ դրանք քողարկելով «բարեփոխումների», «արժեքների» և «եվրոպական ընտրության» գեղեցիկ բառերով։ Այդ պահանջներից մեկը կարող է դառնալ նաև Ստամբուլյան կոնվենցիայի շրջանակում անբարոյական գաղափարների պարտադրումը։
Իրավապահ մարմինների՝ հանցավորության նվազման մասին պաշտոնական զեկույցները հատկապես ցինիկ են հնչում իրական կյանքի ֆոնին։ Մարդիկ ամեն օր տեսնում են բոլորովին այլ պատկեր՝ կրակոցներ, սպանություններ, ավազակային հաշվեհարդարներ և հանցագործների լիակատար անպատժելիություն։ Երբ վիճակագրությունն ապրում է իրականությունից առանձին, դա նույնպես կեղծիք է։
Կեղծ ժողովրդավարությունը օրինաչափորեն ծնել է ռեպրեսիվ դատական և իրավապահ համակարգ։ Այսօր հարյուրավոր մարդիկ ենթարկվում են քրեական հետապնդման միայն այն պատճառով, որ համաձայն չեն երկրում իրականացվող քաղաքականության հետ և բարձրաձայնում են դրա կործանարար հետևանքների մասին։ Գագիկ Ծառուկյանի կալանավորումը դրա ամենավառ և ամենաթարմ օրինակներից մեկն է։
Սահմանադրության կեղծ պահպանումը հանգեցրել է նրան, որ մարդկանց զրկել են սեփականությունից՝ դա ներկայացնելով որպես սոցիալական արդարության և պետական շահերի պաշտպանության պայքար։ Օրենքը դադարել է լինել քաղաքացու պաշտպանության միջոց և վերածվել է ճնշման գործիքի։
Պետական շահերի կեղծ պաշտպանությունն արդեն վտանգի տակ է դրել հայկական պետականությունը։ Շատ շուտով մեզ կրկին կսկսեն վախեցնել պատերազմով, աղետներով և ամենատարբեր վտանգներով միայն այն բանի համար, որպեսզի հասարակությունը հաշտվի Բաքվից և Անկարայից հնչող հերթական պահանջների հետ։ Այդ ճնշման ներքո մեզ կփորձեն պարտադրել փոխել Հայաստանի գործող Սահմանադրությունը՝ այն վերածելով մի փոխարինիչի, որն ավելի քիչ կպաշտպանի հայկական պետականությունը և ավելի շատ կծառայի նրանց շահերին, ովքեր երազում են Հայաստանը դարձնել «Արևմտյան Ադրբեջան» կոչվող նախագծի մի մասը։
Ամեն օր իշխանությունները խոսում են ժողովրդի հանդեպ իրենց «սիրո» մասին։ Սակայն խոսքերն արդեն վաղուց արժեք չունեն։ Արժեք ունեն միայն գործերը։ Իսկ գործերը վկայում են ճիշտ հակառակի մասին։
Երկիրը չի կարող ապրել համատարած ստի հիմքի վրա։ Պետությունը չի կարող զարգանալ, եթե նրա ինստիտուտները կառուցված են կեղծիքի վրա։ Ժողովուրդը չի կարող վստահ լինել վաղվա օրվա նկատմամբ, երբ նրան ամեն օր ստիպում են հավատալ հորինված իրականությանը։
Կեղծիքը միշտ ծնում է իրական հետևանքներ։ Սուտը միշտ ավարտվում է ճգնաժամով։ Եվ եթե այս գործընթացը չկանգնեցվի, վտանգի տակ կհայտնվի ոչ միայն քաղաքացիների բարեկեցությունը, այլև հայկական պետականության գոյությունը»։