Քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանը գրում է․
«Ինչ խնդրի առաջ է հայտնվել ՔՊ-ն և նրա թիկունքում գտնվող ՛՛հզոր ուժերը՛՛: Դրանց անվանենք պայմանական ՔՊ:
Պայմանական ՔՊ-ն հասկանում է, որ իրենք վերարտադրվոլու համար ունեն երկու տարբերակ.
հնարավորինչ քիչ մարդ մասնակցի ընտրություններին, որի արդյունքում ՔՊ-ն վերարտադրվելու շանս կարող է ստանալ,
բոլորից զզվել ենք՛՛ էլեկտորատի ձայների մի մասը, եթե, այնուամենայնիվ, մասնակցեն ընտրություններին, հետագայում գումարվի ՔՊ-ին:
Այս ընթացքում նման պրոքսի նախաձեռնություններ պետք է գեներացվեն: Դրանցից մեկն արդեն ստեղծվել է՝ ՛՛Բոլորին Դեմ Եմ՛՛ անվանումով, արհեստական տրամաբանությամբ:
2018 թվականից այս կողմ ՛՛Կայուն Մեծամասնության՛՛ հոդվածը չի գործել, որովհետև ՔՊ-ն ընտրությունների արդյունքում է այդ կայուն մեծամասնությունը ստացել: Այսինքն, 2018-ից ի վեր, այդ մեխանիզմը որևէ ազդեցություն չի ունեցել: Դա չէ մեր այսօրվա վիճակի պատճառը: Մյուս թեզը, որ ընտրական շեմը իջեցնել 1 տոկոսի, անիմաստ պահանջ է, որի մասին խոսելն ավելորդ է: Այսինքն, բացարաձակապես բացակայում է երկրի առջև ծառացած մարտահրավերների որևէ լուծման ակնարկ: Գործ ունենք որ քաղաքական, ոչ այժեական, անտրամաբանական նախաձեռնության հետ:
Սակայն, այդ նախընտրական ՛՛ծրագրի՛՛ ամոբղջ իմաստն այն է, որ, ըստ հեղինակների, ԱԺ անցած որևէ ուժ, եթե համաձայնվի այդ պահանջներին, նրա հետ կոալիցիա կկազմեն, եթե իրենց հնարավոր ձայների պահանջն առաջանա: Ինչն է խանգարում պայմանական ՔՊ-ին այդ անիմաստ պահանջներն ընդունել ու վերարտադրվել, բնականաբար՝ ոչինչ:
Մանիպուլյացիան չափազանց պարզունակ է, սակայն որքան պարզունակ, այնքան որոշ մարդկանց համար գրավիչ ու ՛՛հասկանալի՛՛:
Նման այլ պրոքսի նախաձեռնություններ ևս պետք է սպասել մոտ ժամանակներս»։
դիտվել է 739 անգամ