Թարգմանչաց տօնի նշումը դասական առումով մեր մղած ինքնութեան եւ մշակութային պատերազմի յաղթանակն է` Ոսկեդարի յանգումով: Տառերու ստեղծումը, այդ ստեղծումին հրաշքի համազօր եղելութեան հաղորդումը, յատուկ փիլիսոփայութիւն կը ներփակէ իր մէջ այբուբենի էութիւնը Արարիչին եւ այդ ճամբով Հայ եկեղեցւոյ կապելու գաղափարը: Հաւատք, տառեր, գրականութիւն, մշակոյթ եւ ինքնութիւն մէկ ու անքակտելի հասկացողութեան մէջ ամրագրելու յստակ քաղաքականութիւն էր կիրարկուածը:
Այդ քաղաքականութիւնը մշակուած հայեցակարգի հիման վրայ էր, նպատակ ունենալով ազգի շարունակականութեան պահպանումը: Լինելութեան այս խորհուրդի գիտակցումը երկկողմանի էր` Վռամշապուհի եւ Սահակ Պարթեւի ղեկավարութեամբ: Արդի հասկացողութեամբ` պետութիւն-եկեղեցի մէկութիւնն էր, որ փրկեց ազգը, մեր ինքնութիւնը եւ կերտեց հայատառ մշակոյթն ու քաղաքակրթութիւնը:
Գործող Սահմանադրութիւնը երբ կ՛արձանագրէ Հայ առաքելական եկեղեցւոյ պատմական բացառիկ առաքելութիւնը ճանչնալու մասին, այս մեկնակէտը նկատի կ՛ունենայ նախ եւ առաջ: Բացառիկութիւնը մեր եկեղեցւոյ ոչ միայն ազգային նկարագիրին հետ աղերս ունի, այլ նաեւ պետութեան հետ ազգի փրկութեան, ազգի շարունակականութեան երաշխաւորման:
Ազգի փրկութեան այս երկու երաշխիքներէն որեւէ մէկուն դէմ կատարուող ոտնձգութիւն ուրեմն ըստ էութեան ազգի հիմնական յենասիւներէն մէկը հարուածելու կը միտի եւ ազգի շարունակականութեան երթը խափանելու հետեւանք կ՛ունենայ: Իսկ այժմեան ընկալումով հակասահմանադրական արարք կը նկատուի, բացառիկ պատմական առաքելութիւն կուտակած այս հաստատութեան դէմ կատարուող յարձակումը, միջամտութիւնը, բարենորոգելու անուան տակ, հպատակեցումը:
Յայտարարուած խաչակրութիւնը հիմնովին քաղաքական է:
Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Ազդակ» օրաթերթում:
Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի եւ հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը չպետք է բացահայտի լրատվական նյութի էական մասը: Կայքում լրատվական նյութերից քաղվածքներ վերարտադրելիս քաղվածքի վերնագրում լրատվական միջոցի անվանման նշումը պարտադիր է, նաեւ պարտադիր է կայքի ակտիվ հղումի տեղադրումը: