Հայաստանի քաղաքական դաշտում հերթական անգամ փորձ է արվում «վաճառել» հեռակա հայրենասիրությունը որպես սկզբունքային պայքար։ «Հայոց Համահայկական Միասնություն» (ՀՀՄ) կուսակցության համագումարին Մոսկվայի իր հարմարավետ բնակարանից տեսակապով միացած Միհրան Պողոսյանը հայտարարեց «լայն ճակատով» իշխանափոխության հասնելու հավակնությունների մասին։
Սակայն մինչ «դավաճանության» մասին բարձրագոչ ճառեր արձակելը, հարկ է հիշեցնել այն հետագիծը, որը հանրությանը հայտնի «Քեթրինի Միհրանին» ստիպել է հայրենիքը սիրել բացառապես Ռուսաստանի սահմաններից։
Օֆշորային գեներալի «մաքուր» անցյալը
Միհրան Պողոսյանի անունը հանրային հիշողության մեջ դրոշմվել է ոչ թե պետականաշինության, այլ «Պանամական արխիվի» աղմկահարույց բացահայտումներով։ Սա այն ջրբաժանն էր, որտեղ պաշտոնական դիրքն ու անձնական բիզնես շահերը միահյուսվեցին անթույլատրելի կերպով.
• Բիզնես և պաշտոն. Տարիներ շարունակ ղեկավարելով ԴԱՀԿ ծառայությունը՝ Պողոսյանը, ըստ իրավապահների, օֆշորային ընկերությունների միջոցով ծավալել է ապօրինի ձեռնարկատիրություն։
• Քրեական «փաթեթ». Առանձնապես խոշոր չափերի վատնում, լիազորությունների անցնում և փողերի լվացում. սրանք այն մեղադրանքներն են, որոնցից «քաջարի» գեներալ-մայորը նախընտրեց փախչել՝ Հայաստանում դատարանի առաջ կանգնելու փոխարեն Ռուսաստանում ստանալով փախստականի կարգավիճակ։
ԴԱՀԿ ժառանգությունը. Համակարգ՝ ընդդեմ քաղաքացու
Պողոսյանի քաղաքական դիմանկարն ամբողջական չէ առանց նրա ստեղծած «չարիքի մեքենայի»՝ ԴԱՀԿ-ի։ Այսօր նա խոսում է ժողովրդի ցավերից, բայց հենց նրա օրոք այդ կառույցը հազարավոր ընտանիքների կանգնեցրեց ֆինանսական կործանման եզրին։ Անարգել կիրառվող կալանքները, հաշիվների սառեցումն ու սեփականության բռնագանձումները դարձան նրա ղեկավարած գերատեսչության այցեքարտը, որի դառնապտուղները քաղաքացիները ճաշակում են մինչ օրս։
Ինչո՞ւ հիմա. Քաղաքական առևտուր և «վահան»
Գրագետ քաղաքագիտական դիտանկյունից սա այլ կերպ, քան «պաշտպանական վահան» ստեղծելու փորձ, անվանել հնարավոր չէ.
1. Քաղաքական ինդուլգենցիա. Ներկայանալով որպես ընդդիմադիր՝ Պողոսյանը փորձում է իր քրեական գործերին հաղորդել քաղաքական երանգավորում։ Երբ քեզ փնտրում են փողերի լվացման համար, ամենահարմարը «հալածյալ հայրենասերի» դիմակն է։
2. Անվտանգության երաշխիքներ. Դրսից հնչող սուր քննադատությունը ոչ թե պայքար է հանուն երկրի, այլ ռուսական կողմի առաջ սեփական «կարևորությունն» ընդգծելու և արտահանձնումից խուսափելու միջոց։
Միհրան Պողոսյանի քաղաքական ֆարսը հանրության հիշողության հետ խաղալու ձախողված փորձ է։ Ժողովուրդը հիշում է և՛ օֆշորները, և՛ ԴԱՀԿ-ի մեթոդները, և՛ այն պահը, երբ գեներալական պատիվը զիջեց փախստականի վկայականին։ Էկրաններից հնչող հայրենասիրությունը միշտ էլ կասկածելի է, երբ այն սնվում է օֆշորային հաշիվներով և իրականացվում է ապահով հեռավորությունից։
Մարգարիտա Դավթյան