Մարդկանց մեծ մասը զկրտոցը դիտարկում է որպես աննշան անհարմարություն, որն ինքնուրույն և արագ անցնում է, սակայն այս ռեֆլեքսը կարող է լինել ոչ թե պարզապես շտապ ուտելու անվնաս հետևանք, այլ ներքին օրգանների կողմից ուղարկված ազդանշան՝ օրգանիզմում առկա խնդրի մասին․ «Գազետա»-ին ասել է ընդհանուր պրակտիկայի բժիշկ, գաստրոէնտերոլոգ Դմիտրի Կարպենկոն։
Ըստ մասնագետի՝ զկրտոցը ռեֆլեքսային գործընթաց է, որին մասնակցում են թափառող նյարդը, ստոծանիական նյարդը և գլխուղեղի ցողունը։ Երբ որևէ գրգռիչ գործոն, օրինակ՝ գերուտումը, ալկոհոլի օգտագործումը կամ չափազանց տաք կամ սառը սնունդը, նյարդային ուղիներով ազդանշան է ուղարկում, ուղեղը պատասխան ռեակցիա է տալիս․ ստոծանին կտրուկ կծկվում է, իսկ մակկոկորդը (էպիգլոտիսը) փակում է շնչուղին՝ առաջացնելով բնորոշ ձայնը։
Եթե զկրտոցը հաճախակի է կրկնվում՝ առանց որևէ ակնհայտ պատճառի, դա կարող է վկայել համակարգային հիվանդությունների մասին։ Դրանց շարքին կարող են դասվել գաստրոէզոֆագեալ ռեֆլյուքսային հիվանդությունը (ԳԷՌՀ), ստոծանու բացվածքի ճողվածքը, ստամոքսի կամ տասներկումատնյա աղիի խոցային հիվանդությունը, ենթաստամոքսային գեղձի բորբոքումը (պանկրեատիտ), լյարդի հիվանդությունները կամ նույնիսկ կերակրափողի կամ ստամոքսի ուռուցքները։ «Եթե զկրտոցը հաճախ է կրկնվում կամ շարունակվում է 48 ժամից ավելի, ապա դա լուրջ հիմք է՝ դիմելու ընդհանուր պրակտիկայի բժշկի։ Երկարատև փքոցը ժողովրդական միջոցներով կամ առանց բժշկի հսկողության դեղորայք ընդունելու միջոցով դադարեցնելու փորձերն անօգուտ են և վտանգավոր։ Հիմքում ընկած հիվանդության ժամանակին բուժումը կօգնի վերացնել ախտանիշը և կանխել բարդությունները», — եզրափակել է Կարպենկոն։