Փափուկ խաղալիքների հետ կապված սպառնալիքները կարելի է բաժանել չորս հիմնական խմբի՝ քիմիական, մանրէաբանական, ալերգենիկ և ֆիզիկական, RT-ին ասել է իմունոլոգ Վլադիմիր Բոլիբոկը։
Փափուկ խաղալիքները կարող են պարունակել քիմիական միացություններ, որոնք վտանգ են ներկայացնում մաշկի հետ շփման, ներշնչման կամ կուլ տալու դեպքում, հատկապես, եթե երեխաները անընդհատ լիզում են դրանք», – ասել է նա։
Մասնագետը նշել է, որ սպառնալիք են ներկայացնում մասնավորապես ֆտալատները, պեր- և պոլիֆտորալկիլային նյութերը, ծանր մետաղները, ֆենոլը, ֆորմալդեհիդը, ցնդող օրգանական միացությունները, կրակմարիչները, բուրավետիչները և ներկանյութերը։
«Փափուկ խաղալիքները նաև իդեալական բազմացման միջավայր են միկրոօրգանիզմների համար՝ իրենց ծակոտկեն կառուցվածքի պատճառով, որը դժվար է լիովին ախտահանել, և ձեռքերի, հատակի և թքի հետ հաճախակի շփման պատճառով», – նշել է նա։
Դրանք նաև ծառայում են որպես ալերգենների կուտակման արդյունավետ ռեզերվուար կենդանի միջավայրում: «Այստեղ կարելի է գտնել տնային փոշուց և կենդանիներից առաջացող ալերգեններ։ «Խաղալիքները արդյունավետորեն կուտակում են կատուների և շների ալերգեններ շրջակա միջավայրից», – զգուշացրել է մասնագետը՝ հավելելով, որ չպետք է մոռանալ ֆիզիկական վտանգների մասին։
«Փոքր, թույլ ամրացված մասերով փափուկ խաղալիքները փոքր երեխաների համար կուլ տալու կամ ներշնչելու վտանգ են ներկայացնում։ Աշխարհի առաջատար մանկաբուժական ասոցիացիաները խստիվ խորհուրդ չեն տալիս մանկական մահճակալում փափուկ խաղալիքների, բարձերի և ծավալուն վերմակների առկայությունը», – ասել է նա։
Բժիշկը բացատրել է, որ այս առարկաները կարող են պատահաբար խցանել երեխայի քիթը և բերանը՝ քնի ընթացքում խցանելով շնչուղիները։
«Շտապ օգնության բաժանմունքներայցելությունների վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մոտ խաղալիքների հետ կապված վնասվածքների զգալի մասը պայմանավորված է փոքր մասերի ասպիրացիայի կամ խաղալիքները ձեռքում ընկնելու վտանգով», – եզրափակել է նա։