ՌԴ ԱԳՆ-ն ընդգծել է «3+3» հարթակի դերը

Ռուսաստանի Դաշնության արտաքին գործերի նախարարությունը հանդես է եկել պաշտոնական հայտարարությամբ՝ վերահաստատելով Մոսկվայի պատրաստակամությունը՝ աջակցելու Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների լիարժեք կարգավորմանը։ Ռուսական դիվանագիտական գերատեսչության տարածած հաղորդագրության մեջ հատուկ շեշտադրվել է տարածաշրջանային գործընթացներում արտաքին ուժերի միջամտության բացառման անհրաժեշտությունը։

Մոսկվան առանձնակի կարևորություն է տվել «3+3» տարածաշրջանային խորհրդակցական հարթակին, որը նախատեսում է Ռուսաստանի, Իրանի, Թուրքիայի, Ադրբեջանի, Հայաստանի և Վրաստանի մասնակցությունը։ Ըստ ՌԴ ԱԳՆ գնահատականի՝ այս մեխանիզմն ունի էական ներուժ և կոչված է լուծելու տարածաշրջանային խնդիրներն ու մարտահրավերները բացառապես Հարավային Կովկասի երկրների և նրանց անմիջական հարևանների ուժերով՝ առանց դրսից ապակառուցողական միջամտության։

Հայտարարության մեջ նշվում է, որ Ռուսաստանի համար առաջնային նշանակություն ունեն խաղաղությունն ու կայունությունը Հարավային Կովկասում։ Ռուսական կողմը պատրաստակամություն է հայտնել գործնական աջակցություն ցուցաբերել Երևանի և Բաքվի միջև խաղաղության պայմանագրի կնքման, պետական սահմանների սահմանազատման, ինչպես նաև տրանսպորտային ու տնտեսական հաղորդակցությունների ապաշրջափակման հարցերում։ ՌԴ ԱԳՆ-ն հիշեցրել է, որ այս գործընթացների հիմնական «ճանապարհային քարտեզները» պարունակվում են 2020-2022 թվականներին բարձր մակարդակով ստորագրված եռակողմ հայտարարություններում։

Ստորև ներկայացված է կարգավորման գործընթացի կառուցվածքային բաժանումը՝ ըստ ՌԴ ԱԳՆ հայտարարության.

Պատճառահետևանքային կապը

Արևմտյան երկրների աճող դիվանագիտական ակտիվությունը Հարավային Կովկասում հանդիսացել է պատճառ, որ ՌԴ ԱԳՆ-ն հանդես գա «3+3» ձևաչափի կենսունակության մասին հայտարարությամբ՝ փորձելով կանխել արտատարածաշրջանային ուժերի ներգրավումը։ Սա իր հերթին հանդիսացել է պատճառ, որ Մոսկվան կրկին հղում կատարի 2020-2022 թվականների եռակողմ հայտարարություններին՝ որպես կարգավորման միակ իրավական ուժ ունեցող «ճանապարհային քարտեզի»։

Գործնական ազդեցությունը

Գործնական գետնի վրա ՌԴ այս հայտարարությունը նշանակում է, որ Մոսկվան կշարունակի դիվանագիտական ճնշում գործադրել Երևանի և Բաքվի վրա՝ բանակցությունները եռակողմ (Ռուսաստանի մասնակցությամբ) տիրույթ վերադարձնելու նպատակով։ «3+3» հարթակի ակտիվացումը գործնականում կարող է դժվարացնել արևմտյան միջնորդական նախաձեռնությունների իրագործումը, քանի որ տարածաշրջանային խոշոր խաղացողները (Ռուսաստան, Իրան, Թուրքիա) կփորձեն համատեղ սահմանափակել ԱՄՆ-ի և ԵՄ-ի ազդեցությունը Հարավային Կովկասում։