Շատերը լոլիկը պահում են սառնարանում, սակայն լոլիկը կորցնում է իր համը սառնարանում։ Սառնարանը հյութալի, քաղցր լոլիկը վերածում է ջրիկ բաղադրիչի։ Որոշ մարդիկ լոլիկը պահում են նաև կարտոֆիլի կողքին, ինչը բացարձակապես լավ միտք չէ։ Բայց ինչո՞ւ են լոլիկները կորցնում իրենց համը։ Եվ որտե՞ղ պետք է դրանք պահվեն։
Ի՞նչ է պատահում լոլիկի հետ սառնարանում
Նոր քաղած լոլիկը դեռևս կենդանի միրգ է։ Ֆերմենտներն ու հասունացման գեները շարունակում են աշխատել դրա ներսում։ Շաքարներ, թթուներ, գունանյութեր և, ամենակարևորը, ցնդող արոմատիկ միացություններ անընդհատ արտադրվում են։ Սրանք այն բաղադրիչներն են, որոնք լոլիկին տալիս են իրենց հյութալի համը, որը բնորոշ է միայն լոլիկին։
Լոլիկը կորցնում է իր համը ոչ թե սառնարանի, այլ ներսում ջերմաստիճանի պատճառով։ Սովորաբար սառնարանը պահպանում է մոտ 2-5 աստիճան Ցելսիուս ջերմաստիճան, որը չափազանց ցածր է լոլիկի համար։ Ըստ UC Davis-ի հետբերքահավաքի կենտրոնի՝ 50 աստիճան Ֆարենհայտից (10 աստիճան Ցելսիուս) ցածր ջերմաստիճանում լոլիկն ավելի դանդաղ է հասունանում, վատ գույն և համ է ձեռք բերում, կարող է փափկել, բծեր առաջացնել և ավելի արագ փչանալ: Լոլիկի հասունացման իդեալական ջերմաստիճանը մոտավորապես 65-70 աստիճան Ֆարենհայտ է (18-21 աստիճան Ցելսիուս), որը սենյակային ջերմաստիճանի բնորոշ ցուցանիշն է։
Ինչու են լոլիկները կորցնում համն ու հոտը
PNAS ամսագրում հրապարակված ուսումնասիրությունը պարզել է, որ սառնարանում պահելը նվազեցնում է լոլիկի մեջ արոմատիկ միացությունների քանակը, ինչը հանգեցնում է վատ համի: Մինչդեռ լոլիկի մեջ շաքարն ու թթուն մնում են, լիարժեք, «կենդանի» բույրը անհետանում է՝ թողնելով միրգը դատարկ: