Մեկ քայլ առաջ. ինչու՞ է անձնական զարգացումը կարևոր կորպորատիվ միջավայրում
Ժամանակակից բիզնես էկոհամակարգում, որտեղ տեխնոլոգիական առաջընթացը և շուկայական տատանումները տեղի են ունենում կայծակնային արագությամբ, ընկերությունների կենսունակությունը դադարել է կախված լինել միայն ֆինանսական ցուցանիշներից կամ արտադրական հզորություններից: Այսօրվա ամենաարժեքավոր կապիտալը մարդկային ներուժն է, իսկ այդ ներուժի իրացման միակ երաշխիքը անձնական շարունակական զարգացումն է:1. Մասնագիտական լճացման հաղթահարումը և «Հարմարավետության գոտին»Կորպորատիվ միջավայրում աշխատակիցները հաճախ բախվում են «մասնագիտական սարահարթի» (career plateau) երևույթին, երբ ամենօրյա գործառույթները դառնում են կանխատեսելի և մեխանիկական: Սա այն կետն է, որտեղ սկսվում է լճացումը:Նորարարական մտածողություն. Անձնական զարգացման վրա կենտրոնացած մասնագետը չի բավարարվում առկա գիտելիքներով, ինչը թույլ է տալիս գտնել աշխատանքի կատարման ավելի օպտիմալ և ստեղծագործ լուծումներ:Դիմակայունություն փոփոխություններին. Ինքնակրթությունը մարդուն դարձնում է ճկուն: Երբ ընկերությունը անցնում է թվային տրանսֆորմացիայի կամ ռազմավարական փոփոխությունների, զարգացող աշխատակիցն ավելի արագ է հարմարվում նոր իրականությանը:2. «Soft Skills». Կորպորատիվ մշակույթի անտեսանելի հիմքըԵթե տասնամյակներ առաջ մասնագիտական հմտությունները (Hard Skills) բավարար էին կարիերայի աճի համար, ապա այսօր «փափուկ հմտություններն» են որոշում, թե որքանով արդյունավետ կլինի համագործակցությունը թիմի ներսում:Էմոցիոնալ ինտելեկտ (EQ)Սեփական հույզերը կառավարելու և գործընկերների հոգեվիճակը հասկանալու ունակությունը ուղղակիորեն ազդում է աշխատանքային մթնոլորտի վրա: Անձնական աճը ենթադրում է բարձր ինքնագիտակցություն, ինչը նվազեցնում է տոքսիկ հարաբերությունները և կոնֆլիկտները գրասենյակում:Հաղորդակցման արվեստ և բանակցություններՀստակ ձևակերպված մտքերը և լսելու կարողությունը խնայում են ընկերության ամենաթանկ ռեսուրսը՝ ժամանակը: Երբ աշխատակիցները ներդրում են անում իրենց հաղորդակցման հմտությունների մեջ, բիզնես գործընթացները դառնում են ավելի թափանցիկ և արդյունավետ:3. Անձնական աճը որպես առաջնորդության սկզբնաղբյուրԿորպորատիվ միջավայրում առաջնորդությունը (Leadership) այլևս միայն տնօրենների կամ մենեջերների մենաշնորհը չէ: Յուրաքանչյուր աշխատակից, ով պատասխանատվություն է ստանձնում իր սեփական աճի համար, դառնում է ոչ ֆորմալ առաջնորդ:Ինքնակառավարում. Նախքան թիմ կառավարելը, անհատը պետք է սովորի կառավարել սեփական ժամանակը, սովորությունները և առաջնահերթությունները:Ոգեշնչման օրինակ. Զարգացող մասնագետը վարակիչ օրինակ է ծառայում մյուսների համար՝ ստեղծելով «սովորող կազմակերպության» (learning organization) մշակույթ, որտեղ գիտելիքի փոխանակումը դառնում է բնականոն գործընթաց:4. Ռազմավարական օգուտները գործատուի համարԻնչու՞ պետք է ընկերությունը խրախուսի աշխատակցի անձնական հավակնությունները: Պատասխանը պարզ է՝ աշխատակցի աճը ընկերության աճի նախապայմանն է:Տաղանդների պահպանում (Retention). Մասնագետները հեռանում են այնտեղից, որտեղ չեն տեսնում զարգացման հեռանկար: Ներդրում անելով աշխատակցի անձնական աճի մեջ՝ ընկերությունը բարձրացնում է նրա հավատարմությունը:Մրցակցային առավելություն. Գիտակից և բազմակողմանի զարգացած թիմն ավելի արագ է գեներացնում նոր գաղափարներ, ինչը թույլ է տալիս ընկերությանը մշտապես լինել շուկայի առաջատարների շարքում:Բրենդի հեղինակություն. Ընկերության մասին դատում են նրա մարդկանցով: Զարգացած, կիրթ և մասնագիտական բարձր էթիկա ունեցող աշխատակիցները լավագույնս են ներկայացնում բիզնեսի արժեքները արտաքին աշխարհին:Անձնական զարգացումը կորպորատիվ աշխարհում «հավելյալ առավելություն» չէ, այլ բիզնեսի հիմնասյունը: Երբ աշխատակիցը կատարում է այդ կարևոր «մեկ քայլ առաջ»՝ ինքնակատարելագործման ճանապարհին, նա իր հետևից տանում է ողջ կազմակերպությունը: Վերջնարդյունքում հաղթում են բոլորը՝ անհատը ստանում է ինքնաիրացման հնարավորություն, իսկ ընկերությունը՝ անկասելի առաջընթացի երաշխիք:
*հոդվածը պատրաստելիս օգտագործվել է նաև ԱԲ