Էհ, հրաժարական տուր, գնա. «Փաստ»

Նիկոլ Փաշինյանը ոչ մի կերպ դուրս չի գալիս «հեղափոխության» սինդրոմից: Ինչ լինում է, չի լինում, թե՝ «հեղափոխություն արեք»: Ավելի ճիշտ, քանի դեռ նոր էր փողոցից կամ փողոցով եկել իշխանության, անունը դրեց «թավշյա հեղափոխություն», և ինչ ոլորտի անդրադառնում էր, հեղափոխությունից էր խոսում:

Թեթևակի հիշեցնենք. «տնտեսական հեղափոխություն» էր անում, տնտեսությունը դրանից սկսեց փլուզվել: «Ներդրումային հեղափոխություն» էր անում, ներդրումների փոխարեն պարտքերի ահռելի բեռ է երկրի ու ժողովրդի շալակին դրել: Հետո, կհիշեք, բանակցային գործընթացում էր «մինի-հեղափոխություններ» անում: Ավելի ճիշտ՝ արեց ու աղետի մատնեց Արցախը, շուրջ 150 հազար արցախահայությունը բռնագաղթի ենթարկվեց հազարամյա բնօրրանից…

Իսկ հիմա էլ, ու ոչ առաջին անգամ, ի դեպ, ընդդիմությանն է հորդորում «հեղափոխություն անել»: Արդեն մի քանի անգամ նման կոչեր է արել, թե՝ դժգո՞հ եք, հեղափոխություն արեք, հեղափոխությամբ մեզ ռադ արեք (իր բառամթերքն է): Նախօրեին էլ կրկնեց:

Հարցը ծագում է ինքնաբերաբար. լավ, ինչո՞ւ է Նիկոլ Փաշինյանն այդքան սևեռված «հեղափոխության» և այդ տարբերակով իրեն հեռացնելու վրա: Ի վերջո, ի՞նչ է հեղափոխություն ասվածը: Դա հասարակական, քաղաքական, համակողմանի ցնցում է: Հաճախ՝ հակամետ ուժերի և իրենց համախոհների բախումներով և ընդհարումներով ուղեկցվող: Ինչո՞ւ անպայման պիտի հեղափոխությամբ լինի իշխանափոխությունը: Ինչո՞ւ է Փաշինյանն անպայման ցանկանում ցնցումներով գնալ կամ պարզապես ցնցումների տանել երկիրը: Այսքան չարիք, այսքան ողբերգություններ, կորուստներ, աղետներ, մահեր բերելուց հետո նա էլի ցնցումներ ու ավերներ է ուզո՞ւմ:

Փաշինյանի ու ՔՊ-ի իշխանությունը արդեն վաղուց երկրի ու ժողովրդի շնչին է կանգնած: Այն, անկասկած, մտել է Հայոց պատմության մեջ՝ որպես ամենից ողբերգական էջերից մեկի հեղինակ: Ուզում ես հեռանա՞լ, թող ու գնա: Հերիք են ցնցումներն ու կորուստները մեր փոքր ու ավելի փոքրացած երկրի, ցաքուցրիվ եղած ժողովրդի համար:

Բայց ո՞ւմ ենք դա ասում: Նիկոլ Փաշինյանը, ըստ երևույթին, իսկապես չի կարող առանց պրոբլեմներ հարուցելու, առանց մարդկանց իրար դեմ հանելու, առանց բախումների ու զոհերի: Այդ ամեն ինչից իր հոգին երևի դեռ փառավորման ծարավ ունի՞: Վերջին հաշվով, երկրում դեռ ինչ-որ չափով սահմանադրական կարգ կա, իշխանություն փոխելու, իշխանությունից հեռանալու սահմանադրական եղանակներ կան: Էհ, հրաժարական տուր, գնա, թե իշխանություն պահելը չի դարձել ձեր քաղաքական գոյության միակ նպատակը:

ԱՐՄԵՆ ՀԱԿՈԲՅԱՆ

Հոդվածն ամբողջությամբ՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում

Համաձայն «Հեղինակային իրավունքի եւ հարակից իրավունքների մասին» օրենքի՝ լրատվական նյութերից քաղվածքների վերարտադրումը չպետք է բացահայտի լրատվական նյութի էական մասը: Կայքում լրատվական նյութերից քաղվածքներ վերարտադրելիս քաղվածքի վերնագրում լրատվական միջոցի անվանման նշումը պարտադիր է, նաեւ պարտադիր է կայքի ակտիվ հղումի տեղադրումը:

Leave a comment