Դեռ մի կողմ դնենք գլխներիս պարբերաբար տեղացող խիստ դոզավորված սպառնալիքներն ու ագրեսիան, որոնք արդեն սովորականի պես ենք ընդունում, այս հայտարարությունն ինքնին արդեն հող է նախապատրաստում ցանկացած հայ զինվորի` «շատ պատահական» ադրբեջանական սահմանից այն կողմ հայտնվելուն: Դեռ հաթաթա էլ տալիս է, թե քթներիցս է բերելու, այսինքն էդքան վստահ է հետագա հնարավոր դեպքերի իրականացման մեջ, որ մի օր հայ զինվորը հայտնվելու է սահմանից էն կողմ, ու ինքն արդեն մեր քթից է պատրաստվում բերել:
Սա էդպես էլ չընկալեց պետության ղեկավար լինելու էությունն ու դերակատարության իմաստը. ոչ կեցվածք ունի, ոչ նորմալ խոսք, ոչ բովանդակություն, ոչ էլ վարք: Ողբամ ազգս, բա սրա՞ն էինք արժանի…