Եվրոպայում վերջին օրերին ուշադրության կենտրոնում են զանգվածային բողոքի ակցիաները, կյանքի թանկացումը, բնակարանների մատչելիության խնդիրը, կրթության ֆինանսավորումը և կառավարությունների կողմից անվտանգությանն ուղղված նոր միջոցառումները։
Միաժամանակ, Եվրամիությունում քննարկվում են արդյունաբերության մրցունակության, բնապահպանական պահանջների և բիզնեսի վրա օրենսդրական բեռի հետ կապված փոփոխություններ։
Ֆրանսիայում սեպտեմբերից սկսված աշակերտական բողոքի շարժումը վերածվել է ավելի լայն հասարակական դժգոհության։ Ցուցարարները պահանջում են կրթության ավելի մեծ ֆինանսավորում, բավարար թվով ուսուցիչներ և դպրոցական պայմանների բարելավում։ Հոկտեմբերի 6-ին Associated Press-ը հաղորդել էր, որ երկրի տարբեր քաղաքներում ցույցերին մասնակցել է ավելի քան 266 հազար մարդ՝ ըստ պաշտոնական տվյալների։
Որոշ ակցիաներ ուղեկցվել են ոստիկանության հետ բախումներով և ձերբակալություններով։
Իտալական մի շարք քաղաքներում՝ ներառյալ Միլանում, Թուրինում և Բոլոնիայում, հոկտեմբերի կեսերին բողոքի ակցիաներ են տեղի ունեցել տնտեսական դժվարությունների և գների աճի ֆոնին։ Որոշ վայրերում բախումներ են գրանցվել, կան ձերբակալվածներ և տուժածներ։ Հարավային Իտալիայում բեռնափոխադրողները բողոքում են դիզելային վառելիքի թանկացման դեմ, ինչն ազդում է մատակարարումների վրա։
Բրյուսելում հոկտեմբերի 9-ին և 17-ին տեղի ունեցած ցույցերի ընթացքում ուսանողներն ու արհմիությունների ներկայացուցիչները բողոքել են նախատեսվող բյուջետային կրճատումների, կրթության ծախսերի և բարձրագույն կրթության հասանելիության շուրջ մտահոգությունների դեմ։
Հոկտեմբերի 9-ի համազգային գործադուլը խաթարել էր նաև տրանսպորտի և ավիափոխադրումների աշխատանքը։ Որոշ ցուցարարների և ոստիկանության միջև բախումներ են տեղի ունեցել։
Տիրանայում և Ալբանիայի այլ քաղաքներում ուսանողների մասնակցությամբ բողոքի շարժումը կապված է կոռուպցիայի վերաբերյալ մեղադրանքների, աշխատատեղերի պակասի և կրթության որակի հետ։ Ցուցարարների մի մասը պահանջում է վարչապետ Էդի Ռամայի հրաժարականը։
Reuters-ի հոկտեմբերի 17-ի հաղորդագրության համաձայն՝ ցույցերի ընթացքում գրանցվել են բախումներ, վիրավորներ և ձերբակալություններ։ Վարչապետը հրաժարական չի ներկայացրել։
Վերջին օրերի կարևոր զարգացումներից մեկն այն է, որ որոշ կառավարություններ հասարակական անկարգություններին արձագանքում են ոչ միայն ոստիկանության ուժերի ավելացմամբ, այլև իրավական ավելի խիստ միջոցներով։