Ֆրանսիայի կրթական համակարգում արդեն երեք շաբաթ չդադարող աշակերտական բողոքի ցույցերը դուրս են եկել զուտ դպրոցական դժգոհությունների շրջանակից՝ սպառնալով վերածվել համազգային և նույնիսկ համաեվրոպական սոցիալական լուրջ ճգնաժամի։ Սեպտեմբերի կեսերին Փարիզի արվարձաններից սկիզբ առած ակցիաները, որոնց ընթացքում երիտասարդները բարձրաձայնում են չափազանց երկար ուսումնական օրերի, գերբնակեցված դասարանների, քանդվող շենքային պայմանների և ուսուցիչների սուր պակասի մասին, արագորեն տարածվել են ողջ երկրում։ Բողոքի այս ալիքն արդեն արձագանք է գտել նաև հարևան Բելգիայում և Իտալիայում, որտեղ դպրոցականները դուրս են եկել փողոց՝ ի նշան համերաշխության։
Շարժումը հատկապես խորհրդանշական դարձավ Փարիզի Բաստիլի հրապարակում տեղի ունեցած զանգվածային ցույցից հետո․ ցուցարարների՝ հանրահայտ հուշասյան վրա բարձրանալու կադրերը շրջանցեցին համաշխարհային լրատվամիջոցները։ Պատմական Բաստիլի ամրոցի տեղում ծավալված այս ակցիաները հանրային ընկալման մեջ զուգահեռվեցին 1789 թվականի Ֆրանսիական հեղափոխության իրադարձությունների հետ, ինչն ավելի թեժացրեց քաղաքական քննարկումները։ Չնայած Կրթության նախարարության հայտարարությանը՝ դպրոցներ 3000 պահեստային ուսուցիչ ուղարկելու մասին, արհմիություններն ու փորձագետները դա որակում են որպես մակերեսային քայլ, որը չի լուծում համակարգային խնդիրը։
Իրավիճակն ավելի է սրվում ոստիկանության կոշտ արձագանքի և աննախադեպ թվով ձերբակալությունների ֆոնին, ինչը հարուցել է միջազգային կազմակերպությունների, այդ թվում՝ ՄԱԿ-ի մտահոգությունը։ Հոկտեմբերի 13-ին և 17-ին նախատեսված համահավաքները, որոնց միանալու են խոշորագույն արհմիությունները, կարող են միախառնել աշակերտական դժգոհությունը վառելիքի գների աճի և կյանքի թանկացման դեմ պայքարին։ Վերլուծաբանները չեն բացառում, որ երկիրը կանգնած է 1968 թվականի մայիսյան իրադարձությունների կամ 2018-ի «դեղին ժիլետների» շարժման մասշտաբի նոր սոցիալական պայթյունի շեմին։