Երբ մաշկի քոր առաջացման տեսանելի պատճառներ չկան, խնդիրը ամենից հաճախ մարմնի մեջ է։ Կրասնոդարի EuroOnco կլինիկայի մաշկաբան Դիանա Հաջը Championat-ի հետ զրուցել է այս վիճակը առաջացնող հիմնական գործոնների մասին։
Ամենատարածված պատճառներից մեկը պարզ չոր մաշկն է, կամ քսերոզը։ Թեև մաշկը կարող է նորմալ թվալ, դրա պաշտպանիչ պատնեշը խաթարված է։ Սա տեղի է ունենում չոր ձմեռային օդի կամ օդորակիչի, հաճախակի տաք ցնցուղների և կոշտ լվացող միջոցների օգտագործման պատճառով։ Խոնավությունը արագ գոլորշիանում է, և գրգռված նյարդային վերջավորությունները սկսում են քոր առաջացնող ազդանշաններ ուղարկել ուղեղին։
Մշտական քորը կարող է նաև ազդարարել ներքին հիվանդությունների մասին։ Օրինակ՝ շաքարախտի դեպքում արյան մեջ շաքարի բարձր մակարդակը վնասում է փոքր նյարդային մանրաթելերը, իսկ լյարդի անբավարարության դեպքում՝ լեղաթթվի բարձր մակարդակը առաջացնում է տանջալից զգացողություններ։ Նեյրոպաթիկ քորը նույնպես առաջանում է, երբ նյարդային վերջավորությունները սեղմվում կամ վնասվում են՝ խաթարելով ազդանշանների փոխանցումը։
Հոգեբանական գործոնները, ինչպիսիք են սթրեսը, անհանգստությունը և դեպրեսիան, հզոր գրգռիչներ են։ Քրոնիկ սթրեսի տակ մարմինը արտազատում է կորտիզոլ և հիստամին, որոնք առաջացնում են քոր, որը հաճախ ուժեղանում է գիշերը կամ հուզական պոռթկումների ժամանակ։ Սննդի, կենցաղային քիմիական նյութերի կամ պարբերաբար ընդունվող դեղամիջոցների, ինչպիսիք են որոշակի ցավազրկողներն ու արյան ճնշման դեղամիջոցները, մեջ թաքնված ալերգենները նույնպես կարող են առաջացնել ռեակցիա։
Մասնագետը ընդգծում է, որ չպետք է հանդուրժել քորը կամ քորել մինչև կապտուկների առաջացումը, քանի որ դա կարող է հանգեցնել երկրորդային վարակի։ Վիճակը մեղմելու համար կարելի է օգտագործել հակահիստամինային դեղամիջոցի մեկ դեղաչափ։ Այնուամենայնիվ, կարևոր է չզբաղվել ինքնաբուժմամբ և անհապաղ դիմել բժշկի՝ ճշգրիտ պատճառը պարզելու և համապատասխան բուժում ընտրելու համար։