Վերջերս շատ քննարկվեց 102-րդ ռազմաբազայի թեման․ արդյո՞ք Հայաստանին պետք է ռազմաբազան, թե՞ ոչ։
«102-րդ ռազմաբազայի ներկայությունը Հայաստանի անվտանգությանը ոչ մի բան չի ավելացնում: Դա մենք տեսել ենք 2022 թվականի սեպտեմբերյան իրադարձությունների ժամանակ»,- ասել է Նիկոլ Փաշինյանը՝ ճեպազրույցի ժամանակ պատասխանելով լրագրողի հարցին, թե ինչ կարծիք ունի Հայաստանում գործող ռուսական ռազմաբազայի վերաբերյալ։
Փաշինյանն ընդգծել է, որ չի եղել դեպք, երբ ՀՀ որևէ պաշտոնյա ռուս պաշտոնյայի առաջ նման հարց դնի կամ նման հարց բարձրացնի։ Հրապարակային էլ նման հարց չի քննարկվել։
«Հիմա, եթե Ռուսաստանն ուզում է հանել, մենք չենք առարկում, թող հանի, իսկ եթե ուզում են չհանել, մենք պատրաստ ենք քննարկել այդ հարցը։ Ասում եմ՝ մեզ պետք չէ: Եթե ուզում են հանել, խնդրեմ, հենց վաղը թող հանեն, իսկ եթե ուզում են մնալ, պատրաստ ենք քննարկել մեզ ոչ անհրաժեշտ բազան ՀՀ-ում մնալու պայմանները»։
Ռուսաստանը մտադիր է պահպանել 102-րդ ռազմակայանի վերաբերյալ Հայաստանի հետ ձեռք բերված պայմանավորվածությունները։ Այս մասին հայտնել է ՌԴ ԱԳՆ պաշտոնական ներկայացուցիչ Մարիա Զախարովան։
Ի՞նչ են մտածում ՌԴ-ում ռազմաբազայի շուրջ քննարկումների մասին, ի վերջո, որոշ հայ պաշտոնյաներ նշում են, որ իրենց համար միևնույն է՝ ռազմաբազան կմնա, թե ոչ։ MediaHub-ը զրուցել է ռուս քաղաքագետ Վիկտոր Սապրիկայի հետ։
«Գիտեք, գուցե հայ քաղաքական գործիչները պետք է հրաժարվեն արտաքին քաղաքականության նկատմամբ իրենց մանկական մոտեցումից։ Իհարկե, երբ մենք խոսում ենք արտաքին քաղաքականության մասին, տարբեր երկրներում տեղակայված ռազմական բազաների մասին, պետք է հասկանանք, որ սա կարևոր է ոչ միայն Հայաստանի կամ Ռուսաստանի զարգացման, այլև ընդհանուր առմամբ համաշխարհային կարգի համար, և նման հայտարարություններին պետք է մոտենալ մեծ պատասխանատվությամբ։ Անկախ նրանից, թե ուզում եք հեռացնել այն, թե ոչ, դա մի փոքր մանկական է հնչում և, հավանաբար, բացարձակապես ոչ մի քաղաքական ուժ չի արտահայտում ինքնիշխան և անկախ հանրապետության կողմից»,- ասել է Սապրիկան։
Ըստ ռուս քաղաքագետի՝ պետք է հասկանալ, որ Գյումրիում գտնվող ռուսական բազան ապահովում է անվտանգությունը, այդ թվում՝ Հայաստանի, և ոչ միայն Հայաստանի, այլև, սկզբունքորեն, Կովկասի աշխարհակարգի անվտանգությունը։
«Եվ, իհարկե, առաջին հերթին, երկրների ռազմական համագործակցության նշանակությունը նսեմացնող հայտարարությունները հանգեցնում են ոչ միայն Ռուսաստանի, այլև Եվրասիական տնտեսական միության հետագա զարգացման հետ կապված հարցերի սրմանը, որի անդամ է նաև Հայաստանը։
Հետևաբար, նման մանկական դիրքորոշումը, ցավոք, խոչընդոտում է հետագա զարգացմանը և, իհարկե, միայն հանգեցնում է երկկողմ գործընկերների միջև հարաբերությունների վատթարացմանը։ Սա կհանգեցնի մեր ռազմավարական գործընկերության և բարեկամական հարաբերությունների հետագա վերանայման։ Հարաբերությունների հետագա վատթարացումը կարող է հանգեցնել ռազմավարական գործընկերության անկմանը և բազայի հնարավոր տեղափոխմանը։
Բայց կրկին, մենք հիմա խոսում ենք այն մասին, որ Հայաստանը կանգնած է քաղաքակրթական ընտրության առաջ։ Մենք լավ գիտակցում ենք, որ այժմ մշակվում է նոր Սահմանադրություն, այն պետք է հրապարակվեր մինչև 2026 թվականի վերջը։ Բայց հենց այս փաստաթուղթն է, որը կսահմանի համագործակցության ռազմական և ռազմավարական ուղղությունները ՌԴ-ի և Հայաստանի միջև։ Եվ, իհարկե, որոշումներ կկայացվեն տեղակայման վերաբերյալ։ Բայց ես կրկին կընդգծեմ, որ ցանկացած որոշման համար պատասխանատվությունը ստանձնում է հայկական կողմը, այսինքն՝ իշխող քաղաքական ուժը»,- նշել է Սապրիկան։
Նա հավելել է․ «Այս մոտեցումը՝ «ուզում եք՝ թողեք կամ հանեք», մի փոքր տարօրինակ է միջազգային հարաբերություններում և, հավանաբար, չի ծառայում Հայաստանի աշխարհաքաղաքական շահերին կամ չի ապահովում հայ բնակչության պաշտպանությունը»։