Ֆրանսիայի արևելքում՝ Վենգեն-սյուր-Մոդեր համայնքում (Ստորին Ռեյն դեպարտամենտ), կողոպտվել է ֆրանսիացի նշանավոր ոսկերիչ և ապակեգործ, արվ-նուվոյի ու արվ-դեկոյի դարաշրջանի վարպետ Ռենե Լալիկի հիշատակին նվիրված թանգարանը։ Le Parisien-ի հաղորդմամբ՝ միջադեպը տեղի է ունեցել հուլիսի 5-ի լուսաբացին։ Հետաքննության նախնական տվյալներով՝ նյութական վնասը կազմում է մոտ 4 միլիոն եվրո։ Դեպքից հետո թանգարանը ժամանակավորապես փակվել է։
Հանցագործության հանգամանքները
Ըստ քննչական մարմինների՝ մի քանի դիմակավորված անձինք կոտրել են հաստատության մուտքի դուռը, ներխուժել սրահ և ջարդել վեց ցուցափեղկ։ Թանգարանից գողացվել է մոտ 20 զարդ։ Հատկանշական է, որ ցուցանմուշները պատրաստված են բյուրեղապակուց և թանկարժեք քարեր չեն պարունակում. դրանց բարձր արժեքը պայմանավորված է բացառապես հավաքածուային և պատմամշակութային նշանակությամբ։
Անվտանգության համակարգի խափանումը
Ներխուժման պահին թանգարանի էլեկտրոնային ահազանգման համակարգը գործել է անխափան, սակայն մասնավոր պահպանության ընկերությունը թույլ է տվել ընթացակարգային խախտումներ.
-
Պահպանության աշխատակիցները ժամանակին չեն մեկնել դեպքի վայր։
-
Ընկերությունը օպերատիվ կերպով չի տեղեկացրել իրավապահ մարմիններին (ժանդարմերիային)։
Հանցագործության հետքերը հայտնաբերել է առավոտյան աշխատանքի ժամանած տեխնիկական անձնակազմը, որից հետո միայն ահազանգ է գնացել ոստիկանություն։
Տեղական իշխանությունների արձագանքը և քննությունը
Վենգեն-սյուր-Մոդերի քաղաքապետը կտրուկ քննադատության է ենթարկել պահպանության ծառայության գործողությունները՝ նշելով, որ տեխնիկական համակարգերը գործել են պատշաճ, սակայն մարդկային գործոնի պատճառով արձագանքումը տապալվել է։ Ըստ քաղաքապետի՝ հանցագործները ունեցել են նախնական ինսայդերական տեղեկատվություն (Insider Information) այն մասին, թե որ ցուցափեղկերում են գտնվում ամենաարժեքավոր նմուշները, քանի որ գործողությունն ուղղվել է նպատակային դեպի կոնկրետ զարդերը։
Հետաքննությունը հանձնվել է Ստորին Ռեյնի ժանդարմերիայի քրեական հետաքննությունների մասնագիտացված ստորաբաժանմանը։ Ուսումնասիրվում են տեսահսկման տեսախցիկների տվյալները։
2025 թվականին Լուվրի թանգարանում տեղի ունեցած խոշոր կողոպուտից հետո Լալիկ թանգարանը ներառվել էր Ֆրանսիայի մշակութային բարձր ռիսկայնության օբյեկտների ցանկում և գտնվում էր ուժեղացված հսկողության ներքո, ինչը, սակայն, չի կանխել ներխուժումը։