Երգչուհի Լիլիթ Բլեյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Պատկերացրեք իրավիճակ, երբ տղան հարձակվել է մոր վրա, անպատվել, ասել ամենաչասվելիք բաները, ֆիզիկապես վնասել, արնոտել, խլել նրա ունեցվածքը, և այդպես շարունակ։
Մայրը նրան տնից դուրս է արել ու ասել, որ այլևս չի ընդունում նրան որպես իր որդի։
Եվ էս որդին «գտնում է լուծումը». գնում է դատարան, ասում է` մայրս ինձ չի ընդունում որպես իր զավակ, դատարան ջան, պարտավորեցրո՛ւ մորս, որ նորից ինձ իր որդի անվանի և հետ ընդունի տուն։
Ոչ թե գնում է մոր մոտ ու ներողություն խնդրում` գլխահակ, արցունքներով, ոչ թե փակվում է քարանձավում ու ցավից մեռնում` էս ամբողջ կատարվածից, իր արածի գիտակցումից, կարոտից, այլ գնում է դատարան։
Էս պատմությունը պատկերացրի, երբ տեսա, որ կարգալույծ քահանաները դատարանից պահանջում են իրենց մորը` Մայր Աթոռին պարտավորեցնել իրենց վերականգնել հոգևոր հովվի պաշտոնում։
Հոգևոր։
Հոգիների հովիվներ, քաղաքացիական դատարանն ի՞նչ կապ ունի ձեր հովվության հետ։ Քաղաքացիական դատարանն ի՞նչ գործ ունի ձեր հոգիների հետ։ Քաղաքացի՛ հովիվներ»: