Մայրն ու տատը մեղավոր են ճանաչվել նորածնի մահվան գործով, բայց չեն ազատազրկվի

Արմավիրի մարզի առաջին ատյանի դատարանը՝ դատավոր Արթուր Ադամյանի նախագահությամբ, հրապարակել է նորածին երեխայի կյանքից զրկելու գործող մեղադրվող մոր՝ 28-ամյա Լ․ Շ․-ի, և տատի՝ 56-ամյա Մ․ Բ․-ի, գործով դատավճիռը։ Նրանք մեղավոր են ճանաչվել, սակայն նրանց նկատմամբ նշանակված ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառվել։ Այս մասին Factor TV-ն տեղեկանում է «Դատալեքս» դատական-տեղեկատվական համակարգից։

Նշվում է, որ Լ․ Շ․-ն 2024 թվականի հունիսին տեղեկացել է իր արտաամուսնական հղիության մասին և թաքցրել այն։ Դեկտեմբերի 28-ին, գտնվելով հղիության 34-35 շաբաթական վիճակում, նա տանը, մոր օգնությամբ, լույս աշխարհ է բերել արական սեռի երեխա։ Ծննդաբերությունից մոտ մեկ ժամ անց, երբ երեխան սկսել է լաց լինել, մայրը ջինսե տաբատով փորձել է խեղդել նորածնին։ Կարծելով, թե երեխան մահացել է, նրան հանձնել է մորը, պատվիրելով ազատվել մարմնից։ Վերջինս, առանց համոզվելու երեխայի մահացած լինելու մեջ, նորածնին նետել է տան հողամասում գտնվող զուգարանը։

Երեխայի դին հայտնաբերվել է միայն օրեր անց՝ 2025 թվականի հունվարի 3-ին, դեպքի վայրի զննության ժամանակ։ Փորձաքննությունը պարզել է, որ երեխան մահացել է շնչահեղձությունից՝ զուգարանի զանգվածների պատճառով։

Դատաքննությունն ընթացել է արագացված կարգով, քանի որ երկու կանայք էլ լիովին ընդունել են իրենց մեղքը և զղջացել կատարվածի համար։ Դատարանը հաշվի է առել հետևյալ հանգամանքները. մեղադրյալների անկեղծ զղջումը, նախկինում դատվածություն չունենալը և դրական բնութագրերը։

Հունիսի 10-ի որոշմամբ՝ դատարանը Լ․ Շ․-ի Լուսինե Շահինյանի արարքը որակվել է որպես ծննդկանի կողմից հոգեճնշող վիճակում կատարված սպանության փորձ։ Դատարանը գտել է, որ նրանց ուղղվելը հնարավոր է առանց հասարակությունից մեկուսացնելու։

Լ․ Շ․-ի նկատմամբ նշանակված 1 տարի 6 ամսի չափով ազատազրկումը պայմանականորեն չի կիրառվել՝ սահմանելով 2 տարի փորձաշրջան։ Մ․ Բ․-ի նկատմամբ նշանակված 1 տարվա չափով ազատազրկումը նույնպես պայմանականորեն չի կիրառվել՝ 2 տարի փորձաշրջանով։

Նրանց նկատմամբ վերահսկողություն կիրականացնի Պրոբացիայի ծառայությունը, և նրանց արգելվել է առանց թույլտվության լքել Հայաստանի տարածքը։

Եվգենյա Համբարձումյան

Leave a comment