Հայաստանի պաշտպանական համակարգում այսօր ընթանում է մի գործընթաց, որը դուրս է սոսկ «զենք-զինամթերքի գնումներ» տրամաբանությունից։ Ռազմավարական առաջնահերթությունը տեղափոխվել է այնտեղ, որտեղ ձևավորվում է բանակի ողնաշարը՝ մարդկային կապիտալի վրա։ Այս համատեքստում «Պաշտպան հայրենյաց» ծրագիրը ոչ թե պարզապես ուսումնական նախագիծ է, այլ պետության երկարաժամկետ ներդրումը նոր տեսակի զինվորականի ձևավորման մեջ։
1. Լեզուն՝ որպես «փափուկ ուժ» և ռազմավարական գործիք
Ժամանակակից պատերազմները միայն խրամատներում չեն։ Դրանք տեղի են ունենում նաև տեղեկատվական հարթակներում և միջազգային շտաբներում։ «Պաշտպան հայրենյաց»-ի շրջանակներում լեզվական պատրաստվածությունը (անգլերեն, ռուսերեն, իտալերեն, հունարեն, թուրքերեն և ֆրանսերեն) դիտարկվում է որպես ռազմավարական ռեսուրս։
• Միջազգային ինտեգրում. Լեզվի տիրապետումը հնարավորություն է տալիս հայ սպային կրթվել աշխարհի լավագույն ակադեմիաներում և հավասարը հավասարի պես մասնակցել միջազգային զորավարժություններին։
• Տեղեկատվական առավելություն. Տիրապետել հարևանների և դաշնակիցների լեզվին՝ նշանակում է ունենալ ավելի լայն տեսադաշտ և արագ արձագանքման հնարավորություն։
2. Սպորտը՝ որպես հոգեբանական զրահ
Ֆիզիկական կոփումը ծրագրում վերաիմաստավորվել է։ Ձյուդոն, ըմբշամարտը կամ լողը այստեղ ոչ միայն մկանային ուժի, այլև մտածողության ձևավորման մասին են։
«Սպորտը ձևավորում է կարգապահություն և արագ որոշումներ կայացնելու ունակություն սթրեսային իրավիճակներում։ Սա հոգեբանական կայունության երաշխիքն է, որն անհրաժեշտ է ժամանակակից մարտի դաշտում»։
Մոնթե Մելքոնյան վարժարան. Արժեքների դարբնոցը
Ծրագրի հիմնասյունը Մոնթե Մելքոնյանի անվան ռազմամարզական վարժարանն է։ Այստեղ է դրվում այն հիմքը, որտեղ պատանեկան ավյունը վերածվում է մասնագիտական պատասխանատվության։ Սա միջավայր է, որտեղ հայրենասիրությունը զուրկ է պաթոսից և հենված է գիտելիքի ու պրոֆեսիոնալիզմի վրա։
4. Ենթակառուցվածք և բովանդակություն. Համակողմանի արդիականացում
Նորակառույց զորամասերի շահագործումը ցույց է տալիս, որ պետությունը փոխում է նաև կենցաղային ստանդարտները։ Սակայն վերլուծությունը հուշում է՝ նույնիսկ գերժամանակակից պատերը դատարկ են առանց պատրաստված մարդու։ «Պաշտպան հայրենյաց»-ը հենց այդ բովանդակային լրացումն է, որը կենդանի շունչ է տալիս տեխնիկական վերազինմանը։
Ինչո՞ւ է սա կարևոր
«Պաշտպան հայրենյաց» ծրագիրը Հայաստանի պատասխանն է 21-րդ դարի մարտահրավերներին։ Սա փորձ է ձևավորել ինտելեկտուալ սպայական կորպուս, որը մրցունակ կլինի ոչ միայն տարածաշրջանում, այլև համաշխարհային մակարդակում։
Եթե այս տեմպը պահպանվի, մենք կունենանք բանակ, որտեղ զինվորականը ոչ թե պարզապես հրաման կատարող է, այլ լայնահորիզոն առաջնորդ, ով գիտի օգտագործել թե՛ զենքը, թե՛ միտքը։
Մարգարիտա Դավթյան
«Մեգանյուզ» վերլուծական