Հայաստանը, համաշխարհային հարթակում դիրքավորվելով որպես Եվրոպական միության առանցքային գործընկեր և ժողովրդավարական արժեքների ջատագով, վերջին շրջանում հայտնվել է իրավապաշտպանների և միջազգային կառույցների ուշադրության կենտրոնում։ Հեղինակավոր գերմանական Deutsche Welle (DW) լրատվամիջոցի հրապարակումն անդրադառնում է երկրում առկա լուրջ մարտահրավերներին, մասնավորապես՝ ընդդիմադիր գործիչների նկատմամբ կիրառվող քրեական հետապնդումներին և դրանց հնարավոր հետևանքներին Հայաստան-ԵՄ հարաբերությունների վրա։
Հոդվածում մանրամասն ներկայացված է 2026 թվականի հոկտեմբերի սկզբին հայկական «Ադեկվատ» ընդդիմադիր ծայրահեղ աջ կուսակցության առաջնորդ Արթուր Դանիելյանի ձերբակալությունը։ Վերջինս կալանավորվել էր վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հասցեին սոցիալական ցանցերում հնչեցրած կոշտ քննադատությունից և գրառումներից հետո։ Իրավապահ մարմինները նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում են սկսել տեղեկատվական-հաղորդակցական տեխնոլոգիաների օգտագործմամբ կատարված խուլիգանության հոդվածով։ Ինչպես նշվում է հրապարակման մեջ, այս միջադեպը բացառություն չէ, քանի որ վերջին երկու տարիների ընթացքում Հայաստանի քննչական կոմիտեն բազմաթիվ քրեական գործեր է հարուցել ընդդիմադիր հայացքներ ունեցող գործիչների և ակտիվիստների դեմ՝ հիմնականում հիմնվելով նրանց սոցցանցային ակտիվության վրա։ Որպես մեկ այլ աղմկահարույց օրինակ՝ DW-ն հիշատակում է հունիսյան խորհրդարանական ընտրությունների նախընտրական քարոզարշավի ժամանակ տեղի ունեցած դեպքը, երբ Լեռնային Ղարաբաղից բռնի տեղահանված ակտիվիստ Արթուր Օսիպյանը ձերբակալվել էր վարչապետի հետ ունեցած բանավոր վիճաբանությունից հետո։ Նրան մեղադրել են ոչ միայն հասարակական կարգի խախտման և քարոզարշավին խոչընդոտելու, այլև մարտ ամսին արված սոցցանցային գրառման պատճառով՝ իբրև թե բռնության կոչեր անելու համար։
Ավելի քան տասը հայաստանյան քաղաքացիական հասարակության կազմակերպություններ խիստ են դատապարտել Արթուր Դանիելյանի և մյուս գործիչների նկատմամբ իրականացվող հետապնդումները՝ դրանք որակելով որպես ակնհայտ անօրինական, անհամաչափ և քաղաքականապես մոտիվացված։ Փորձագետները զգուշացնում են, որ նման գործելաոճը միտված է հասարակության մեջ վախի մթնոլորտ ստեղծելուն և ցանկացած այլախոհություն ու քննադատություն արմատախիլ անելուն։ Երևանի մամուլի ակումբի նախագահ Արթուր Պապյանը հրապարակման մեջ նշել է, որ այս համակարգված ճնշումներն ուղղակիորեն տանում են ինքնագրաքննության, երբ քաղաքացիները սկսում են խուսափել հրապարակային կարծիք հայտնելուց՝ վախենալով հնարավոր քրեական հետապնդումներից։
Միջազգային հարթակում ևս իրավիճակն անտեսված չէ։ Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովը սեպտեմբերյան իր զեկույցում հստակ արձանագրել է Հայաստանում ընդդիմադիր թեկնածուների և ակտիվիստների դեմ իրավապահ մարմինների ուժեղացված կիրառումը՝ կոչ անելով հայկական իշխանություններին անհապաղ դադարեցնել ընդդիմության նկատմամբ ընտրովի հետապնդումները և ապահովել դատական բոլոր գործընթացների լիարժեք թափանցիկությունն ու արդարությունը։ Հոդվածում նաև ուշադրություն է հրավիրվում 2020 թվականի ապրիլին Հայաստանի քրեական օրենսգրքում կատարված փոփոխություններին, որոնք պատիժ են սահմանում բռնության հրապարակային կոչերի համար։ Freedom House-ի 2025 թվականի զեկույցի համաձայն՝ այդ հոդվածով հարուցված դատական գործերի շուրջ 95 տոկոսը կապված է եղել բացառապես գործող վարչապետի և նրա թիմակիցների հասցեին հնչեցված հնարավոր սպառնալիքների հետ, մինչդեռ իշխանամետ շրջանակների կողմից հնչող կոշտ կամ ատելություն պարունակող հայտարարությունները հիմնականում անպատիժ են մնում։
Deutsche Welle-ի այս հոդվածը փաստում է, որ Հայաստանում ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման և ԵՄ-ի հետ սերտ ինտեգրման ճանապարհին առկա են խորքային խոչընդոտներ։ Ընտրովի արդարադատության խորացող միտումները լուրջ հարցականի տակ են դնում երկրի հավատարմությունը եվրոպական արժեքներին, ինչը կարող է էականորեն վնասել Եվրամիության հետ Հայաստանի երկկողմ հարաբերությունների հետագա զարգացմանը։