«Մի պատմություն պատմեմ ձեզ Սուրբ Գեղարդ մասունքի հետ կապված. ուրեմն՝ 2018 թիվն էր, «Նոր Հայաստան, նոր Հայրապետ» հակաեկեղեցականները ահաբեկչի նման մտել եւ գրավել էին Դիվանատունը։ Չորս օր նրանք գրավված պահեցին, ո՛չ մի հոգևորական, ո՛չ մի օտար մարդ չի մտել եւ դուրս եկել այդ չորս օրերին Դիվանատուն։ Նախորդ գրառումների մեջ արդեն ասել եմ, որ այս տաս տիրադավներից վեցը եւ մի երկուսն էլ, որ առայժմ դրանց ձայնը դուրս չի գալիս, սրանք բոլորը այդ տխրահռչակ շարժման ստվերում կանգնած էին, շատ ակտիվ կապի մեջ՝ շարժման առաջնորդ, նախկին հոգևորական, նախկին (հայր Կորյունի) Արմեն Առաքելյանի հետ եւ նաեւ մի քանի կոորդինացնող անդամներ կային դրանց հետ։
Ուրեմն՝ այդ օրերին սրանց սատանաների ժողովը որոշեց շատ աղմկոտ սուտ հորինել։ Տիրադավերով ու բոլորով որոշեցին, որ Սուրբ Գեղարդի մասունքի շուրջ սուտը բոլորին կգրավի։ Դե այդ շարժման անդամները, բոլորը մեկ ուրիշ հանգուցյալ հոգևորականի, ով իրական հոգևոր ուղուց շեղվել էր՝ Տեր Հարությունը, իրենց տան ստրուկներն էին։ Ստրուկ, բառիս ամենաուղիղ իմաստով եմ ասում։ Դրանց իրենց տներից տարիներ առաջ կտրել էին եւ ինքն ու կինը՝ Ջուլիկը, որպես ստրուկ, օգտագործում էին մինչ այսօր, բայց իրենց խաբել ու ասել են, որ իրենք ամենաիրական հավատացյալներն են։
Պատկերացրեք մի տեսարան. Դիվանատանը նախկին հայր Կորյունը միշտ նստած բազմոցին ու անդադար հեռախոսի մեջ։ Երբ սրանք հայտարարեցին, որ Սուրբ Գեղարդը ինքը չի, այն վաճառել են, հետո Արշակ Սրբազանը բացատրեց, որ դա սուտ է, կեղծիք է, Սուրբ Գեղարդն իրական է, ուղղակի մեջից, չերևացող հատվածից ասեղի անցքի չափ փշուր նվիրաբերել են եղբայրական եկեղեցուն, որն ընդունված կարգ է, բոլոր եկեղեցիներն էլ իրար նվիրում եւ ստանում են մասունքներ։ Եվ հաջորդ օրը Մայր Տաճարում հատուկ դրեցին ցուցադրության։ Էդ Ջուլիկի ստրուկները Դիվանատնից գնացին Մայր Տաճար, նկարցին Սուրբ Գեղարդը եւ հետ եկան Դիվանատուն։ Գոռալով մտնում են ներս. «Հայր Կորյո՜ւն, նայեք, տեղադրել են Գեղարդը»։ Հայր Կորյունը մի աչքը կտրում ա հեռախոսից, վերցնում Մերիի ձեռքից հեռախոսը, մի երկու անգամ հետ ու առաջ անում հեռախոսը ու շատ պաֆոսնի տոնով ասում՝ «էրեխեք ջան, սա ինքը չի, սա կոպյանա, օրիգինալը վաճառված ա»։
Ու էդ տեսարանը պետք էր տեսնել, ոնց իրար հետևից էպիլեպսիկ նոպաների մեջ ընկան Ջուլիկի ստրուկները։ Ամենայն ազնվությամբ, ընկան Դիվանատան հատակին՝ մեկը լացում էր, մեկը մյուսին լացելով՝ ասում. «Տեսա՞ք՝ հայր Սուրբը ասեց, որ Գեղարդը ինքը չի»։
Հիմա այս նույն շարժման անդամները Նիկոլի հետ «բարեկարգում են» եկեղեցին։ Ջուլիկի ստրուկները մի օր իբր դպիր են Նիկոլի ծեսերին, մի օր ուղղակի իբր հավատացյալ։ Սա ասեցի, որ պատկերացնեք՝ ինչ կարգի լաբոտամիա արած ուղեղներով շեղվածներ են, բայց ոչ երբեք հավատացյալ՝ դրանց շայկան։ Եվ ասեցի նրա համար, որ իմանաք՝ Սուրբ Գեղարդի թեման դեռ 2018-ին արդեն էս տիրադաերի մեծ մասի ձեռքի գործն էր ու հիմա էլի իրենց ձեռքի գործն է, որ բարձրաձայնել են։ Էնպես որ, սրանք վաղուցվա տիրադավերն էին, ուղղակի այն ժամանակ թաքնված էին», – ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է Հայ Առաքելական Սուրբ եկեղեցու հետեւորդ ԱՐՄԻՆԵ ՍՆԴՈՅԱՆԸ:
Հավանեցի՞ր հոդվածը, կիսվիր ընկերներիդ հետ՝