Սառնամանիքից կամ գրիպից հետո թուլության, դյուրագրգռության և գլխացավերի զգացողությունները կարող են որոշ ժամանակ պահպանվել՝ հիվանդության նյարդային համակարգի վրա ազդեցության պատճառով, ասել է նյարդաբան Եկատերինա Դեմյանովսկայան «Գազետա»-ին տված հարցազրույցում։
«ՍՇՎ-ի ժամանակ օրգանիզմը հզոր իմունային պատասխան է սկսում։ Վիրուսի դեմ պայքարելու համար արտադրվում են բորբոքային միջնորդներ՝ ցիտոկիններ։ Դրանք մասնակցում են իմունային պատասխաններին, բայց եթե դրանք ավելցուկային են, կարող են ազդել մարմնի սեփական հյուսվածքների, այդ թվում՝ կենտրոնական նյարդային համակարգի վրա», – բացատրել է մասնագետը։
Վարակից հետո հնարավոր է նաև կենտրոնական նյարդային համակարգի (ԿՆՀ) լուրջ վնաս։ Օրինակ՝ կարմրուկից հետո կարող է զարգանալ ենթասուր սկլերոզացնող պանենցեֆալիտ։ Տարածված էնցեֆալոմիելիտը հնարավոր է ցանկացած այլ վիրուսային վարակից հետո։ Սակայն ավելի տարածված և ավելի մեղմ հետևանք է այն զգացողությունը, որ հիվանդությունը հաղթահարելուց հետո հիվանդը լիովին չի ապաքինվում։
«Նույնիսկ երբ վիրուսը վերացված է, նյարդային համակարգը ժամանակ է պահանջում վերականգնվելու համար։ Նեյրոնները զգայուն են բորբոքման և էներգիայի դեֆիցիտի նկատմամբ, ուստի սուր շնչառական վիրուսային վարակից հետո ասթենիան կարող է տևել մի քանի շաբաթ։ Եթե այս ժամանակահատվածը գերազանցում է վեց ամիսը, ապա խոսքը քրոնիկ ասթենիայի մասին է», – զգուշացրել է նյարդաբանը։