Տեխնոլոգիան ամենակարող չէ․ ինչո՞ւ նորագույն գործիքները չեն փրկում շուկայի հին հսկաներին

Երբ շուկայում հայտնվում է մի հեղափոխական տեխնոլոգիա (լինի դա արհեստական բանականությունը, ամպային համակարգերը, թե տվյալների մեծ բազաները), ավանդական մեծ ընկերությունները (incumbents) ակնթարթորեն միլիոնավոր դոլարներ են հատկացնում դրանք գնելու և ներդնելու համար։ Նրանց թվում է, թե «թվային տրանսֆորմացիայի» (digital transformation) բանալին նորագույն ծրագրեր ունենալն է։

Սակայն վիճակագրությունը դաժան է. տրանսֆորմացիոն նախագծերի ավելի քան 70%-ը ձախողվում է: Շուկայի հսկաները ծախսում են հսկայական ռեսուրսներ, բայց այդպես էլ չեն դառնում ճկուն ու նորարար: Ինչո՞ւ նոր տեխնոլոգիաները չեն վերափոխում հին կառույցներին։

1. Արմատական պատճառները․ տեխնոլոգիան ընդամենը ֆասադ է

Հիմնական խնդիրն այն է, որ մեծ ընկերությունները փորձում են նոր տեխնոլոգիաները հարմարեցնել իրենց հին մտածելակերպին ու պրոցեսներին, այլ ոչ թե հակառակը.

• Մշակութային դիմադրություն (The Culture Trap)․ Դուք կարող եք գնել աշխարհի լավագույն AI գործիքը, բայց եթե ձեր թիմի մշակույթը հիմնված է բյուրոկրատիայի, սխալվելու վախի և «մենք միշտ այսպես ենք արել» մտածելակերպի վրա, այդ գործիքը կա՛մ կանտեսվի, կա՛մ կօգտագործվի հին, անարդյունավետ ձևով։

• Հին պրոցեսների ավտոմատացում․ Մեծ սխալ է հին ու դանդաղ գործընթացը պարզապես թվայնացնելը: Եթե դուք ավտոմատացնում եք վատ աշխատող պրոցեսը, դուք ստանում եք ընդամենը ավելի արագ ձախողվող վատ պրոցես։ Տեխնոլոգիան պահանջում է պրոցեսների արմատական վերանայում:

• Կառուցվածքային բարդություն (Legacy Systems)․ Շուկայի հսկաներն ունեն տասնամյակների պատմություն, ինչը նշանակում է՝ նրանք ունեն տասնյակ հին ծրագրեր, տվյալների խճճված բազաներ և բազմաշերտ հիերարխիա: Նոր տեխնոլոգիան ուղղակի սոսնձելը այդ հին կառուցվածքին՝ չի աշխատում:

2. Իրական տրանսֆորմացիայի 3 հենասյուները

Որպեսզի նոր տեխնոլոգիան իրականում փոխի ընկերությունը, ղեկավարությունը պետք է կենտրոնանա ոչ թե ծրագրային ապահովման, այլ կազմակերպչական փոփոխությունների վրա.

1.Քայլ 1. Փոխեք մշակույթը, ոչ թե միայն software-ը:Մտածելակերպի փոփոխություն.

Աշխատակիցները պետք է սովորեն չվախենալ փորձարկումներից: Տրանսֆորմացիան սկսվում է հոգեբանական անվտանգությունից (psychological safety), որտեղ նոր գործիքի կիրառման ժամանակ սխալվելը ընդունելի է:

2.Քայլ 2. Քանդեք բյուրոկրատական պատերը:Կառուցվածքի թեթևացում.

Նոր տեխնոլոգիաները պահանջում են արագ որոշումներ: Եթե աշխատակիցը AI-ի օգնությամբ գաղափար է մշակում 5 րոպեում, բայց այն հաստատելու համար պետք է սպասի 5 տնօրենների թույլտվությանը, տեխնոլոգիայի արժեքը հավասարվում է զրոյի:

3.Քայլ 3. Կապեք տեխնոլոգիան բիզնեսի վերջնարդյունքի հետ:Ռազմավարական կապ.

Մի՛ ներդրեք գործիքներ պարզապես այն պատճառով, որ դա նորաձև է (hype): Յուրաքանչյուր նոր տեխնոլոգիա պետք է լուծի հաճախորդի կոնկրետ խնդիր կամ ուղղակիորեն բարձրացնի ընկերության շահութաբերությունը:

3. Պատմական դաս. Kodak vs. Fujifilm

Սա ամենախոսուն օրինակն է այն բանի, թե ինչպես են երկու հսկաներ վարվել նոր (թվային) տեխնոլոգիայի հետ.

• Kodak․ Իրականում հենց Kodak-ի ինժեներն է հնարել առաջին թվային ֆոտոխցիկը: Սակայն ընկերության ղեկավարությունը կառչած էր իր հին, գերշահութաբեր բիզնես մոդելից (ժապավենների վաճառքից) և թույլ չտվեց, որ նոր տեխնոլոգիան վերափոխի իրենց: Արդյունքը՝ սնանկացում:

• Fujifilm․ Նույնպես լինելով ժապավենների հսկա՝ Fujifilm-ը հասկացավ, որ թվային դարաշրջանն անխուսափելի է: Նրանք օգտագործեցին իրենց քիմիական տեխնոլոգիաների փորձը լիովին նոր ոլորտներում (օրինակ՝ կոսմետիկա և բժշկական ախտորոշում) և հաջողությամբ վերափոխեցին իրենց ռազմավարական կենտրոնը:

Տեխնոլոգիան ընդամենը արագացուցիչ է (amplifier)։ Եթե դուք այն ներդնում եք ճկուն, նորարար և անկեղծ մշակույթ ունեցող թիմում, այն բազմապատկում է հաջողությունը: Բայց եթե այն ներդնում եք հին, բյուրոկրատական և վախերով լեցուն կառույցում, այն դառնում է պարզապես թանկարժեք խաղալիք: Տրանսֆորմացիան սկսվում է մարդկանցից, ոչ թե կոդից: